یه ضرب المثلی هست که توش مرگ و تب داره!!...اصلا یادم نمیاد چی بود!...خلاصه هرچی بود که حکایت منه!...یه چیزی تو مایه های "مرگ ندیدی که به تب راضی شی!!!"! هر کی درستشو می دونه تو نظرات بگه!
خلاصه که حکایت منه!...شاید اگه همین جوری همون اول می فهمیدم رتبم ۸هزاره کلی هم دپرس می شدم و اینا!
اما شب اول رتبه ی کشوریو دیدم فکر می کردم اون مهمه و ۱۹هزار شدم....
بعد که فرداش فهمیدم ۸هزار مهمه انگار تیتاپ بهم داده بودن!!!!!!!!!!
البته بعد از اون اتفاقی که سر کنکور واسم افتاد...یعنی ۲ ساعت آخر من اصلا نمی تونستم حل کنم انقدر سرم درد می کرد فقط بقیه رو نگا می کردم!!!
و اما اوضاع مدرسمون!!!:مدرسه ای که فقط به ما می گفت درس بخونید هفته ای فلان ساعت درس بخونید...بخونید...بخونید...بخونید...همه دارن می خونن شما هم بخونین!!!!...فقط بخونین!!!!...البته من هیچ وقت دفتر برنامه ریزیم تو هفته بیشتر از ۲۰ ساعت نتونستم برسونم!..اما تو کلاسمون بیشتریا بالای ۴۰ ساعت بودن!!!...باورتون نمیشه!...نتیجه ی همچین مدرسه ای رتبه های گند بچه های ریاضی و رتبه های ۳ رقمی بچه های انسانی میشه!!!!
مدرسه ای که اعتماد به نفسمو ازم گرفت!...وای من خیلی دلم پره!...مهم نیست هر چی بود تموم شد!....فامیلامون میگن حیفه که نری یه دانشگاهی که حقته بزار سال دیگه!...اما من واقعا نمی تونم دیگه!
به هر حال ناراحت نیستم!
من مرگ و دیدم حالام به تب راضیم!!!!....یا یه چیزی تو همین مایه ها!!!!

پ.ن:راستی کسی که بهم گفت ۸هزار مهمه و کلی بهم حال داد(!) حسین بود....(درگوشی: راجع بهت نوشتم حالا به قولت عمل کن!!!)

نوشته شده در دوشنبه 1388/05/12ساعت 11:1 توسط Stuart| |